Spaans eten is en blijft heerlijk
We zijn toe aan de laatste dag hier. Als ik iets ga missen, is het ‘t Spaanse eten wel. Ik houd van paella (maar niet de versie met konijn omdat ik – hoe hypocriet ook – dat zielig vind). Ik houd van calamares (een flauw grapje: helemaal als-ie Paul heeft geheten). Ik houd van tortilla (gelukkig maakt mijn vader dat thuis ook met enige regelmaat). Ik houd van boquerones fritos (met graat en al). Ik houd van churros (vooral bij het ontbijt). Overal wat van pakken tijdens de maaltijd, pas laat op de avond eten, ook dat zijn tradities waar ik blij van word. En als je na elke maaltijd de rekening ziet, blijft dat gevoel nog wel even hangen.